| 1 | چهره در هم کشید و روی گردانید، | |
| |
| 2 | از اینکه آن مرد نابینا نزد او آمد! | |
| |
| 3 | تو چه می دانی شاید او [در پرتو تعالیم اسلام از آلودگی] پاک و پاکیزه شود | |
| |
| 4 | یا متذکّر [حقایق] گردد و آن تذکر او را سود دهد؛ | |
| |
| 5 | اما کسی که خود را ثروتمند نشان می دهد | |
| |
| 6 | تو به او روی می آوری [و نسبت به وی اهتمام می ورزی] | |
| |
| 7 | در حالی که اگر او نخواهد خود را [از آلودگی های باطنی و عملی] پاک کند تکلیفی بر عهده تو [نسبت به او] نیست؛ | |
| |
| 8 | و اما آنکه شتابان نزد تو آمد | |
| |
| 9 | در حالی که [از پروردگارش] می ترسد، | |
| |
| 10 | تو [با روی گردانی] از او به دیگران می پردازی. | |
| |
| 11 | این چنین [برخوردی شایسته] نیست، بی تردید این آیات قرآن مایه پند است. | |
| |
| 12 | پس هرکه خواست از آن پند گیرد، | |
| |
| 13 | در صحیفه هایی است ارزشمند | |
| |
| 14 | بلند مرتبه و پاکیزه | |
| |
| 15 | در دست سفیرانی | |
| |
| 16 | بزرگوار و نیکوکار. | |
| |
| 17 | مرگ بر انسان، چه کافر و ناسپاس است! | |
| |
| 18 | [خدا] او را از چه چیز آفریده؟ | |
| |
| 19 | از نطفه ای [ناچیز و بی مقدار] آفریده است، پس او را [در ذات، صفات و اندام] اندازه لازم عطا کرد. | |
| |
| 20 | آن گاه راه [هدایت، سعادت، خیر و طاعت] را برایش آسان ساخت. | |
| |
| 21 | سپس او را میراند و در گور نهاد، | |
| |
| 22 | و سپس چون بخواهد او را زنده می کند. | |
| |
| 23 | این چنین نیست [که وظیفه اش را انجام داده باشد] هنوز آنچه را به او دستور داده به جا نیاورده است. | |
| |
| 24 | پس انسان باید به خوراکش با تأمل بنگرد | |
| |
| 25 | که ما [از آسمان] آب فراوانی فرو ریختیم. | |
| |
| 26 | سپس زمین را [به صورتی سودمند] از هم شکافتیم. | |
| |
| 27 | پس در آن دانه های فراوانی رویاندیم، | |
| |
| 28 | و انگور و سبزیجات | |
| |
| 29 | و زیتون و درخت خرما…. | |
| |
| 30 | و بوستان های پر از درخت تناور و بزرگ | |
| |
| 31 | و میوه و چراگاه | |
| |
| 32 | تا مایه برخورداری شما و دام هایتان باشد. …. | |
| |
| 33 | پس زمانی که آن بانگ هولناک و مهیب در رسد، | |
| |
| 34 | روزی که آدمی فرار می کند، از برادرش…. | |
| |
| 35 | و از مادر و پدرش…. | |
| |
| 36 | و از همسر و فرزندانش | |
| |
| 37 | در آن روز هرکسی از آنان را کاری است که او را به خود مشغول می کند [تا جایی که نمی گذارد به چیز دیگری بپردازد.] | |
| |
| 38 | در آن روز چهره هایی درخشان و نورانی است | |
| |
| 39 | خندان و خوشحال…. | |
| |
| 40 | و در آن روز چهره هایی است که بر آنان غبار نشسته | |
| |
| 41 | [و] سیاهی و تاریکی آنان را فرا گرفته است؛ …. | |
| |
| 42 | آنان همان کافران بد کارند. | |
| |
