| 1 | وای بر کم فروشان! | |
| |
| 2 | آنان که چون از مردم کالایی را با پیمانه و وزنمی ستانند، تمام و کامل می ستانند، | |
| |
| 3 | و چون برای آنان پیمانه و وزن کنند، کم می دهند. | |
| |
| 4 | آیا اینان یقین ندارند که حتماً بر انگیخته می شوند؟ | |
| |
| 5 | برای روزی بزرگ، | |
| |
| 6 | روزی که مردم در برابر پروردگار جهانیان به پا می ایستند. | |
| |
| 7 | این چنین نیست که می پندارند [در آن روز] یقیناً پرونده بدکاران در سجّین است. | |
| |
| 8 | و تو چه می دانی که سجّین چیست؟ | |
| |
| 9 | قضا و سرنوشتی حتمی [برای خائنان] است. | |
| |
| 10 | وای در آن روز بر تکذیب کنندگان. | |
| |
| 11 | آنان که همواره روز جزا را تکذیب می کنند. | |
| |
| 12 | و آن را جز هر متجاوز گناه پیشه تکذیب نکند، | |
| |
| 13 | [که] هرگاه آیات ما را بر او خوانند می گوید: افسانه های پیشینیان است. | |
| |
| 14 | این چنین نیست که می گویند، بلکه گناهانی که همواره مرتکب شده اند بر دل هایشان چرک و زنگار بسته است [که حقایق را افسانه می پندارند.] | |
| |
| 15 | این چنین نیست که آنان می پندارند، بلکه اینان در آن روز از پروردگارشان محجوب اند. | |
| |
| 16 | سپس آنان بی تردید وارد دوزخ می شوند. | |
| |
| 17 | [به آنان] گویند: این است آن دوزخی که همواره تکذیبش می کردید. | |
| |
| 18 | این چنین نیست [که این سبک مغزان درباره نیکان می پندارند] بلکه پرونده نیکان در علیّین است | |
| |
| 19 | تو چه می دانی علیّین چیست؟ | |
| |
| 20 | قضا و سرنوشتی حتمی [برای نیکان] است. | |
| |
| 21 | مقربان آن را مشاهده می کنند. | |
| |
| 22 | بی تردید نیکان در نعمتی فراوانند | |
| |
| 23 | بر تخت ها [ی آراسته و پرارزش تکیه زده و مناظر زیبای بهشت را با چشم سر و جمال محبوب را با چشم دل] می نگرند. | |
| |
| 24 | در چهره هایشان شادابی و طراوت نعمت را می یابی. | |
| |
| 25 | آنان را از باده ناب و طهوری که سربسته و مُهر و موم شده است، می نوشانند. | |
| |
| 26 | مُهر و مومش مشک است، و رقابت کنندگان و مسابقه گران باید به سوی این نعمت ها بر یکدیگر پیشی گیرند، | |
| |
| 27 | و [این باده ناب مُهر و موم شده،] آمیخته ای از «تسنیم» است | |
| |
| 28 | [آن] چشمه ای که همواره مقربان از آن می نوشند. | |
| |
| 29 | بدکاران همواره [در دنیا از روی ریشخند و استهزا] به مؤمنان می خندیدند | |
| |
| 30 | و هنگامی که بر آنان می گذشتند آنان را با اشاره چشم وابرو به مسخره می گرفتند، | |
| |
| 31 | و چون به خانواده خود بازمی گشتند [به سبب تمسخر مؤمنان] خوشحال و شادمان باز می گشتند، | |
| |
| 32 | و هنگامی که مؤمنان را می دیدند، می گفتند: بی تردید اینان گمراه اند؛ | |
| |
| 33 | و حال آنکه کافران را بر مؤمنان نگهبان و مراقب نفرستاده بودند [که مراقب هدایت و گمراهی آنان باشند.] | |
| |
| 34 | پس امروز همواره مؤمنان به کافران می خندند. | |
| |
| 35 | بر تخت ها [ی آراسته و پرارزش تکیه زده] می نگرند | |
| |
| 36 | که آیا کافران را در برابر آنچه همواره انجام می دادند کیفر داده اند؟ | |
| |
